Vazgeçmek, Her Zaman Vazgeçmektir!

Farklılıklarımızdır sürekli birbirimizden ayırt edilmemizi sağlayan. Peki bu farklılıklar, bağımlılık yapacak kadar çok mudur? Neden bu kadar aynılıklar içinde, birilerinin bağımlısı olup çıkıyoruz?

Zaten insanlar aynıdır, elleri vardır. Yüzleri, 20 parmak ve bir burun.. İki kulak vs.

Hep aynıdır, birer beyin.. birer kalp!

Bütün malzeme aynıdır, gözleri ikişer tanedir mesela..

Ama neden aşkları, aşık oldukları insanlar sanki tekmiş gibi gelir bu insanlara? Ve neden vazgeçmek, üzerinden yıllar geçmiş olmasına rağmen sanki bir dakika öncesindeki bir vazgeçişmiş gibi gelir? Neden bir kere değil sürekli bir vazgeçiş içinde olmak zorunda kalır insan..

Herkes aynıdır, değil mi?

Mantık en büyük mutluluktur, akıllıca davranmak ve doğru olanı yapmak..

Vazgeçişler neden her zaman vazgeçiştir, ara sıra jokeri olamaz mı mesela?

İnsanlar, bu kadar benzerlikler ve aynılıklar içinde neden sadece bir kişiyi bu denli içselleştirip mükemmel bir noktaya yerleştirip, yanına kimseyi yaklaştırmazlar?

Neden o mükemmel adlettikleri, yıllarca ruyalarında hala konuşur onunla?

Yaşanılsa, tamı tamına bir ömür olacak kadar ayrılık yaşayanlar..

Yaşanılsa aslında hiç de azımsanmayacak kadar bir ömür olacak kadar ilişki yaşamış insanlar!

Aslında ne yaşamışlardır, neden yaşamışlardır.. Kim ki onlar?

Vazgeçmek, sürekli vazgeçmektir.

Hep yeniden vazgeçmek, içindeki vazgeçme bu sefer diyene inat..

Vazgeçmek, her zaman vazgeçmektir!

isteye isteye istemeyerek..

 

Kategorisi: AŞK